ต้นฝน ก้นหนาว รองเท้าเปียก

ช่วงนี้ครึ้มฟ้าครึ้มฝนจริงๆ ฝนไม่ตก แต่ฟ้าไม่เปิด ไม่รู้จะเอายังไงกันแน่ อากาศเลียอยู่แถวๆ ๒๐ องศาซีฯ ช่วงเช้าและหัวค่ำท้องฟ้าจะมืดกว่าปกติเล็กน้อย เป็นผลมาจากเมฆบัง ส่วนที่กรุงเทพฯ สายรายงานมาว่าฝนตกเช้าเย็น เฉอะแฉะไปทั้งเมือง แต่ก็ได้ฉุ่มฉ่ำคลายร้อนกันไปชั่วคราว ไม่รู้ว่าจะถูกใจหรือขัดใจใครกันบ้าง ยังไงก็อย่าไปคิดมาก เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว เราปั่นจักรยานกลางสายฝนที่เย็นกว่าน้ำในตู้เย็นที่บ้านเราซะอีก กว่าจะถึงที่หมาย มือเราเขียวช้ำปวดไปหมดเลย แถมจักรยานเราไม่มีบังโคลนอีกต่างหาก เสื้อผ้ากางเกงรองเท้านองน้ำผสมขี้โคลนกับดอกไม้ใบหญ้าเลอะเทอะไปหมด แต่ก็เอาเถอะ ยังโชคดีอย่างนึงที่ได้เสื้อคลุมกันน้ำ (แจ็คเก้ต) ไม่งั้นคงได้ตายอยู่ข้างถนนนั่นแหละ อ่อ จะแวะร้านกาแฟข้างทางก็ไม่ได้ เพราะวันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันหยุดแรงงาน ร้านรวงเค้าก็ปิดกันหมด ไม่เหมือนเมืองไทย ร้านค้าเปิดกันต้นปีจรดท้ายปี เปิดตั้งแต่พระอาทิตย์ตื่นนอนมาทักทาย จนกลับบ้านแล้วก็มาทักทายเราอีก ดึกดื่นเที่ยงคืน แสบท้องต้องการอาหารก็ใช้บริการ ๗ สิบเอ็ด ได้ตลอด ส่วนที่เยอรมัน ซุปเปอร์มาร์เก็ตเปิดวันจันทร์ถึงเสาร์ และปิดตั้งแต่ ๒ ทุ่ม ถ้าใครเกิดหิวขึ้นมากะทันหันก็ลำบากละครับ ส่วนเราปกติมีอาหารตุนอยู่เสมอ อย่างแย่สุดก็ต้มไข่คลุกกับข้าวสวย เหยาะซ้อสแม็กกี้นิดหน่อยก็กันตายไปได้ ๒ สามมื้อ เมื่อวานไปร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิคส์ ขอกลับแวะทานที่ร้านอาหารไทยชื่อ Siam City อาหารที่นี่ราคาปากกลาง รสชาติก็ปานกลาง เบียร์ราคาถูกกว่าที่อื่นนิดหน่อย เราสั่งกระเพราเนื้อ กับเบียร์ Hell (Helles) กระเพราะจานละ ๑๐ บาท เบียร์แก้วละ ๓ บาท ทิปอีก บาทนึง ดีใจได้พูดภาษาไทย ปั่นจักรยานกลับบ้าน วันนี้มีเพื่อนรามิโร่มาค้างด้วย ดื่มไวน์องุ่น (Cabinet Sauvignon) เป็นไวน์จากสเปน เสียดายจำยี่ห้อไม่ได้ รสชาติดีมาก มีรสและกลิ่นของผลไม้ครบถ้วน (Fruity) สด (Fresh) และไม่ระคายลิ้นด้วย ดื่มได้แก้วนึงก็ต้องขอตัวไปอาบน้ำนอน ไม่งั้นหยุดไม่อยู่เดี๋ญวจะลำบาก เหอ เหอ.. หกโมงครึ่งแล้ว กลับบ้านดีกว่า บ๊าย บาย