สองอย่าง ที่เรียนรู้จากสองประโยคเพื่อนเก่า

เมื่อวันอาทิตย์ มีโอกาสได้ไปร่วมงานแต่งงานเพื่อนเก่าที่ต่างจังหวัด
เพื่อนสมัยชั้นประถมอนุบาล เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันสิบกว่าปี
เพื่อนผู้สอนให้เราเข้าใจสองอย่างเพื่อนแค่เวลาไม่กี่นาทีที่เจอกัน
จากเด็กกะโปโล ผอมๆแห้งๆ กลายมาเป็นผู้หญิงในชุดเจ้าสาวแสนสวย

เราใช้เวลายี่สิบกว่าปี เรียนรู้ความรักที่สมหวัง ผิดหวัง เจ็บปวด มีความสุข
มาหลายครั้งหลายครา แต่เราก็ยังไม่อาจจะเข้าใจได้เพียงเสี้ยว
จนได้เจ้าสาวคนนี้ อธิบายให้เราเข้าใจภายในช่วงสองประโยค
เพื่อนคนนี้ได้ทำให้เราสำนึกว่า เราที่เคยทะนงตนว่ามาได้ไกลกว่า
เพื่อนคนอื่นๆ แต่ที่แท้แล้วนั้น เรายังล้าหลังเพื่อนคนอื่นๆอีกมาก
เพียงใดในหนทางของชีวิต เรา คนไม่มีแฟน ผู้ซึ่งมีเพื่อนลูกสอง
เราผู้ซึ่งมีหน้าที่การงานที่ดี แต่ไม่มีใครห่วงใยอย่างแท้จริง..

เราต้องพยายามให้มากขึ้นกว่าเดิมแล้ว

ขอบคุณเพื่อนรัก