ฝากไพร
สวดมนต์ ส่งพรวอนฟ้า
ขอนิทรา แนบเธอนิรันดร์
ถอดหัวใจ ใฝ่สัมพันธ์ ฝากกัน..
หวั่นฤทัย จิตใจคะนึง
ติดตรึง มั่นในหัวใจคร่ำครวญ
เธออยู่ไหน? เธออยู่แห่งใด? ถึงไม่คืนมา
ฝากลม พลิ้วพรมโชยผ่าน
ฝากธาร พฤกษ์ไพรไม้ป่า
ช่วยกล่อมวิญญา ช่วยปลอบทิวา ถวิลหาเธอ...


2 Comments:
จาก เพชรพระอุมา เล่มที่สี่สิบหก
ถึงว่าคุ้นๆตา
Post a Comment
<< Home