เมื่อถูกใจปล่อยออกไปไม่ต้องยั้ง หากขัดใจรั้งไว้ไม่ต้องพูด
เมื่อถูกใจพูดตอบไปใครไป่ว่า
BBC NEWS | Science/Nature | France gets nuclear fusion plant
หวังสั่งเค้าเจ้าจงฟังเสียงเค้าก่อน
อันสติสมาธิสำคัญนัก
Today I just got a new Sandisk CF Card which I bought to replace the one I lost last couple months.. Since I had a problem and decided to come back home earlier.. I spent couple minutes looking for the old card (which I lost).
จงอย่าถาม แล้วเราจะไม่โกหก
จงอย่าขอ แล้วเราจะไม่ปฏิเสธ
Ask me nothing, and I tell you no lie.
Ask me no request, and I never decline.
วันที่ ๒๖ มิถุนายน เป็นวันตกฟากของคุณ สุนทรภู่ กวีที่ถือเป็นยอดเหนือยอดกวีของเมืองไทย ใจหนึ่งอยากแต่งกลอนยอเกียรติหลวงสุนทรโวหาร แต่ดูแล้วเห็นจะไม่เหมาะสม จึงขอยกกลอนซักองค์สั้นๆ เป็นส่วนหนึ่งในเพลงยาวถวายโอวาทที่ ท่านสุทรภู่แต่งไว้ แต่หาว่าจะมีกันไม่มากที่พอจะได้รู้จัก ท่านว่าไว้ว่า
อันข้าไทได้พึ่งเขาจึงรัก
แม้นถอยศักดิ์สิ้นอำนาจวาสนา
เขาหน่ายหนีมิได้อยู่คู่ชีวา
แต่วิชาช่วยกายจนวายปราณ ฯ
เหล่านักโทษเสียเสรีที่ในคุก
สิ่งที่ทำให้คนอยู่นอกคุกกับนักโทษในคุกแตกต่างกันก็คือ "อิสรภาพ" นักโทษที่อยู่ในคุกไม่สามารถจะเลือกที่นอน ไม่สามารถเลือกอาหาร หรืองานอดิเรกได้เหมือนหมู่ชนส่วนมากที่เดินไปเดินมาตามท้องถนน แต่! แต่หากมองกันดีๆ คนที่อยู่นอกคุกเองนับวันยิ่งมีสภาพไม่ต่างกับนักโทษถูกขังนี่เอง เราถูกขังอยู่กับภาระหน้าที่ ถูกยึดเสรีภาพไปติดกับงาน ถูกลงโทษด้วยเหล้าสุราและเครื่องบำรุงกิเลสเพียงปลดเปลื้องปัญหาได้ชั่วครู่ชั่วยาม หลายๆอย่างที่สังคมที่สื่อกะพือสร้างกระแส ช่วยเสริมไฟให้พวกเราสูญเสียอิสรภาพมากขึ้นเรื่อยๆ โรงหนังฉายกันแต่หนังอเมริกันฮี่โร่ ห้างสรรพสินค้าผุดขึ้นเหมือนบังคับให้เราต้องใช้เวลาว่างทั้งหมดในนั้น อีกทั้งร้านอาหารตามห้ามสรรพสินค้าก็มีแต่อาหารหน้าตาเหมือนกัน หนังสือวัยรุ่นที่ออกมากี่เล่มก็มีเนื้อหาเหมือนเดิม วันรุ่นใส่แต่เสื้อผ้าที่ดูยังไงก็เหมือนจะออกมาจากโรงงานเดียวกัน สิ่งเหล่านี้ สะท้อนให้เห็นว่าเราขาดอิสรภาพไปเยอะ เพลงใหม่ๆจากคนละค่ายแต่มีแนวดนตรีอินดี้เหมือนความแต่งต่างที่ถูกเชิดชูคือความเหมือนกัน วัยรุ่นถูกบังคับให้ฟังเพลงแนวเดิมๆอย่างไม่รู้ตัว
อยากเห็นสังคมที่เปิดโอกาสให้เราได้เลือกทำอะไรอย่างแท้จริง วงดนตรีแนวแปลกๆได้มีโอกาสเล่นคอนเสิร์ต มหาวิทยาลัยเปิดสาขาต่างๆมากมายให้เยาวชนได้เลือกเรียน งานในบริษัทที่เป็นระบบแต่หลากหลายให้เราได้ทำงานกันตามต้องการ มีสวนสาธารณะ มีห้องภาพศิลปะมีพิพิธภัณฑ์เปิดแทรกอยู่ระหว่างห้างสรรพสินค้า ร้านโชห่วยเปิดแทรกระหว่างร้าน 7-Eleven
คิดไปคิดมากก็สงสารคนส่วนใหญ่ที่ถูกขังอยู่นอกคุก ถูกผูกติดกับพันธการที่สังคมหยิบยื่นให้โดนไม่รู้ตัว แต่นั่นแหละ ถ้าเราบังคับให้ใครเชื่อ หรือบีบคอให้เจ้าหยิบจับอิสรภาพ นั่นก็จะไม่ใช่อิสรภาพ สิ่งเดียวที่ทำได้คือ แสดงให้เค้าเห็น ให้เค้าแวะผ่านเค้ามาอ่านแล้วฉุกคิด และตัดโซ่ตรวนที่ผูกขาเค้าอยู่.. อยากเห็นสังคมที่ทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ตัวเองรักได้อย่างแท้จริง..
หวังการใดสำเร็จได้ดั่งใจหวัง
เปิดรูหูดูความจริงเสียบ้าง
อันเชื้อชาติชายชาญยอดชาตรี
เค้าว่ากันว่า
ผู้หญิงทรยศโลกได้เพื่อความรัก
ส่วนผู้ชายทรยศความรักได้เพื่ออำนาจ
เราไม่ทรยศความรักเพื่ออะไร
และความรักไม่เคยทำให้เราต้องทรยศใคร
ผู้ชนะสิบทิศ
| อย่าเอื้อมเด็ดดอกฟ้า | มาถนอม |
| สูงสุดมือมักตรอม | อกไข้ |
| เด็ดแต่ดอกพยอม | ยามยาก ชมนา |
| สูงก็สอยด้วยไม้ | อาจเอื้อม เอาถึง |
น้ำใจใช่สิ่งที่หายาก
สิ่งใดๆเกิดมาล้วนร่วมกัน
โดย วิทยากร เชียงกูล สมัยเป็น นศ มธ ชั้นปีที่ 3
สักวา อกหัก กี่ซักครั้ง
สักวา หน้าร้อน นอนก่ายหัว
วันนี้ได้พูดคุยกับมิตรผู้นึงถึงเรื่องของความมั่นใจในตัวเอง เธอว่า เพราะความมันใจในตัวเองนั้น ทำให้คนเรากลายเป็นคนมีเพื่อนน้อย หรือไม่มีเพื่อน เราเองนึกเถียงอยู่ใจใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกไปมาก อาจจะเพราะไม่มีเวลา หรือเพราะรู้ว่าพูดไปก็ได้แต่พูดเพื่อเอาชนะกันทางความคิด ไม่สามารถทำให้อีกฝ่ายนึงยอมรับได้ (เธอกับเราก็เหมือนปลายคนละด้านของเข็ม ไม่งอเข้าหากัน หรือหากใครพยายามงอ เข็มเล่มนั้นย่อมหักก่อนเป็นแน่แท้)
| อย่านอนตื่นสาย นิสัย | เกียจคร้าน |
| อย่าอายทำกิน ไป | สั่งสม |
| อย่าหมิ่นเงินน้อย ใช่ | ด้อยค่า |
| อย่าคอยวาสนา บ่ม | เพาะขึ้น มาเอง |
| อย่าเสวนาคนชั่ว ช้า | กริยา หยาบยิ่ง |
| อย่ามั่วอบายมุข พา | ชิบหาย |
| อย่าสุกก่อนห่าม หา | เวลา เหมาะสม |
| อย่าพล่ามก่อนทำ ให้ | โฆษณา หลังการฯ |
| อย่ารำก่อนเพลง ขึ้น | บรรเลง |
| อย่าข่มเหงผู้น้อย เหง | ข่มเขา |
| อย่าคอยแต่ประจบ เกรง | เลียขา หน้าแข้ง |
| อย่าคบแต่เศรษฐี เค้า | เราดู ทุเรศ |
| อย่าดีแต่ตัว เอง | คนเดียว |
| อย่าชั่วแต่คนอื่น เหลียว | ดูที่ เราด้วย |
| อย่าฝืนกฎระเบียบ เชียว | ผิดพลาด ตาราง |
| อย่าเอาเปรียบสังคม มี | แบ่งปัน ช่วยเหลือ |
| อย่าชื่นชมคนผิด นี้ | ไปว่า เป็นชอบ |
| อย่าคิดเอาแต่ได้ มา | ดังนั้น |
| อย่าใส่ร้ายคนดี หา | ทำชั่ว |
| อย่ากล่าววจีมุสา ท่าน | อย่าพลั้ง วาจา |
| อย่านินทาพระเจ้า เขา | ว่าผิด |
| อย่าขลาดเขลาเมื่อมีทุกข์ คิด | เพื่อแก้ |
| อย่าสุขจนลืมตัว จิต | ปรุงแต่ง |
| อย่าเกรงกลัวงานหนัก แท้ | จึ่งได้ เป็นงาน |
| อย่าพิทักษ์พาลชน คน | ทำชั่ว |
| อย่าลืมตนเมื่อมั่งมี มั่ว | มึนมั่ง |
| อย่าพลีความสัตย์ กลัว | เกรงใน ความจริง |
| อย่าประมาทเวลา พา | สูญเสีย โอกาศ |
ถ้่ารักเค้ามาก ต้องรู้จักรักตัวเองให้มากเท่าเค้า
| การเวกบรรเลง | ดนตรี ชื่นโสตฯ |
| กลิ่นหอมธรณี | พัดฟุ้ง |
| ไอแดดโชยฤดี | สัมผัส |
| สุขไหลเอื่อยจรุง | เจริญใจ ถาวราฯ |
| อุ่นเอยอุ่นไอรัก | สมัครจิต |
| รักเอยวันละนิด | สมัครใจ |
| คิดเอยถึงแนบชิด | สมัครกาย |
| ก่อนห่างร้างไปไกล | ขอได้ ใกล้เธอ |
อุ่นใดเทียบได้ไอรักเรา
| กรรม ก่อกรรมกับกลั้น | กรรมกลับ |
| มึง เมี่ยงมองหมาหมู่ | มองไหม้ |
| คน เค้นขอดคนคู | คดคำ |
| ทำ ถึงธรรมทอดไท้ | ธรรมแท้ ถึงทวี |
| น้ำใจผูกเพื่อนผอง | ไมตรี |
| ไป่ขอหากคนมี | หลั่งไหล |
| น้ำใจล้นเหลือที่ | มีวัน แห้งเหือด |
| น้ำใจยิ่งมากใช้ | หลั่งไหล ทวีคูณ |
| ยอมเสียชีพยั้งอาจ | ดำรง ชื่อเสียง |
| เสียสัตย์เคียงไป่คง | พวกผอง |
| แม้ชีพจักเป็นผง | นามปลั่ง ผ่องใส |
| สิ้นสัตย์ชีพม้วยหมอง | หมามอง ดั่งไม่ |
| มองเป้าหมายให้แน่ | ชัดเจน |
| มองให้เห็นเป้าเด่น | ลอยล่อง |
| ออกแรงเร่งแรงเค้น | พร้อมมอง จุดหมาย |
| วิ่งพลางตาจับจ้อง | แน่แท้ ไปถึง |
| กินสิ่งใดสิ่งนั้น | สร้างตน |
| พูดชั่วดีกลับดล | ดั่งให้ |
| ทำกรรมดีคืนผล | เช่นนั้น |
| คิดดีทำดีได้ | ส่งเสริม กลับคืน |
| สุขอื่นใด ดั่งเช่น | สุขสงบ |
| เหนือจาก ธรรมบรรจบ | ซึ่งแสง |
| สงบนั้น สุขชั่วบรรพ | จริงแน่ ไป่เถียง |
| ไม่มี สุขเกินแจ้ง | เนื้อแท้ ใจสงบ พบธรรม |
| หวังสิ่งใดเร่งสร้าง | ดังหวัง จักสบ |
| หวังเด็ดดอกฟ้ายัง | สมได้ |
| หวังเดือนดาวสอยดั่ง | ไปได้ ซักวัน |
| หากหวังแล้วนิ่งไซร้ | แน้แท้ บ่ถึง |
| สุขทุกข์เกิดอยู่ใน | ใจตน |
| ทุกข์สุข์ชั่วดีปน | คละเคล้า |
| ทุกข์ร้อนเพราะไฟลน | ด้วยใจ เราเอง |
| เป็นสุขเย็นใดเล่า | ดั่งได้ ใจสงบ |
งานก็มีปัญหา
มองซ้าย แลขวา ทั้งหน้าหลัง
เกิดเป็นมนุษย์ สุดประเสริฐ แสนเลิศล้ำ
ความสัมพันธ์ระหว่างคนมีมากมายหลายแบบ และในความสัมพันธ์แต่ละอย่างย่อมมีธรรมชาติที่แตกต่างกันออกไป ต้องการสิ่งสำคัญมากหล่อเลี้ยงมันคล้ายคลึงกันบ้างแตกแต่างกันบ้าง เราควรจะเรียนรู้กันไว้บ้าง เพื่อที่จะปฏิบัติตนให้ถูกต้อง กับเพื่อน กับแฟน กับครอบครัว
สำหรับเรา คนจะเป็นผู้ใหญ่วัดได้จากสองอย่างคือ ทัศนคติและวุฒิภาวะ คนที่อายุมากก็ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้ใหญ่ และคนใจร้อนก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเด็กเสมอไป