It's impossible for us to break the law.
We can only break ourselves against the law.
(Or, just escape from it for a while.)

ปัญหาคือโอกาส

ทุกครั้งที่งานเริ่มมีปัญหา มีเรื่องต้องให้แก้ไข ยิ่งเร่ง ยิ่งยากเท่าไหร่
จะเป็นช่วงที่เราทำงานเป็นบ้าเป็นหลัง สมาธิทั้งหมดจะจดจ่ออยู่
กับสิ่งนั้นๆ ยิ่งถ้าเป็นเรื่องที่เราชอบด้วยแล้ว จะไม่รู้เห็นอะไรเลย
(ภาษาอังกฤษเรียกว่า one-track mind) หลายๆคนเวลา
เจอสภาวะแบบนี้ มักจะปัดความรับผิดชอบ หรือแสร้งไม่รับรู้อะไร
วิธีนั้นก็ไม่ผิดหรอก ยิ่งถ้าเป็นเรื่องที่ไม่ชอบด้วยแล้ว เราเองก็อาจจะ
ทำแบบนั้นเช่นกัน แต่อย่างนึงที่เราคิดก็คือ คราวไหนก็ตามที่งาน
มีปัญหาใหญ่ และเป็นปัญหาที่เกี่ยวกับเรา รวมถึงเราเองมีความสามารถ
ที่จะแก้ปัญหาให้ลุล่วงไปได้ เราจะไม่ลังเลที่จะเสนอตัวเพื่อนคว้า
วิกฤตงานนั้นมาเป็นโอกาสในการพิสูจน์ตัวเองเลย

คนเราเนี่ย วัดกันได้ก็ยามที่มีปัญหา ยามที่เผชิญหน้ากับอุปสรรคนั่นแหละ

It is better to keep your mouth closed
and let people think you are a fool
than to open it and remove all doubt.

ฝากไพร

สวดมนต์ ส่งพรวอนฟ้า
ขอนิทรา แนบเธอนิรันดร์
ถอดหัวใจ ใฝ่สัมพันธ์ ฝากกัน..

หวั่นฤทัย จิตใจคะนึง
ติดตรึง มั่นในหัวใจคร่ำครวญ
เธออยู่ไหน? เธออยู่แห่งใด? ถึงไม่คืนมา

ฝากลม พลิ้วพรมโชยผ่าน
ฝากธาร พฤกษ์ไพรไม้ป่า
ช่วยกล่อมวิญญา ช่วยปลอบทิวา ถวิลหาเธอ...

สองอย่าง ที่เรียนรู้จากสองประโยคเพื่อนเก่า

เมื่อวันอาทิตย์ มีโอกาสได้ไปร่วมงานแต่งงานเพื่อนเก่าที่ต่างจังหวัด
เพื่อนสมัยชั้นประถมอนุบาล เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันสิบกว่าปี
เพื่อนผู้สอนให้เราเข้าใจสองอย่างเพื่อนแค่เวลาไม่กี่นาทีที่เจอกัน
จากเด็กกะโปโล ผอมๆแห้งๆ กลายมาเป็นผู้หญิงในชุดเจ้าสาวแสนสวย

เราใช้เวลายี่สิบกว่าปี เรียนรู้ความรักที่สมหวัง ผิดหวัง เจ็บปวด มีความสุข
มาหลายครั้งหลายครา แต่เราก็ยังไม่อาจจะเข้าใจได้เพียงเสี้ยว
จนได้เจ้าสาวคนนี้ อธิบายให้เราเข้าใจภายในช่วงสองประโยค
เพื่อนคนนี้ได้ทำให้เราสำนึกว่า เราที่เคยทะนงตนว่ามาได้ไกลกว่า
เพื่อนคนอื่นๆ แต่ที่แท้แล้วนั้น เรายังล้าหลังเพื่อนคนอื่นๆอีกมาก
เพียงใดในหนทางของชีวิต เรา คนไม่มีแฟน ผู้ซึ่งมีเพื่อนลูกสอง
เราผู้ซึ่งมีหน้าที่การงานที่ดี แต่ไม่มีใครห่วงใยอย่างแท้จริง..

เราต้องพยายามให้มากขึ้นกว่าเดิมแล้ว

ขอบคุณเพื่อนรัก

ยึดมั่นถือมั่น

การยึดมั่นถือมั่นกับสิ่งใดๆก็ตาม ล้วนเป็นทุกข์ทั้งสิ้น
ไม่ว่าโดยทางตรง หรือทางอ้อม
ไม่วันนี้ ก็วันหน้า

การปล่อยวางสิ่งต่างๆ ทีละอย่าง ทีละชิ้น จนหมดสิ้น
ความสุขจากความไม่มีจะบังเกิดขึ้น ทีละเล็ก ทีละน้อย
ความสุขในความไม่มีนั่นเรียกว่าความพอดีก็เห็นจะไม่ผิด
ความสุขเช่นนี้นั้นยั่งยืน และเรียบง่าย

ความพอดี

คนอยากรวย จะไม่มีทางรวยพอ
คนรู้จักพอ คนนั้นคือคนรวย

เราพูดกับเพื่อนอยู่บ่อยๆว่า เงินไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ถ้าไม่มีเงินถึงจะเป็นเรื่องใหญ่
ในความหมายของเราคือ อย่าไปบูชาเงินเป็นพระเจ้า ให้มองเงินเป็นแต่เพียงเครื่องมือ
ให้การใช้ชีวิตเราสะดวกสบายขึ้น ให้สภาพคล่องมากขึ้น เงินเป็นเพียงแค่ตัวแทนของ
สาระบางอย่างเท่านั้น และตัวสาระที่เงินบูชานั้น ก็หาได้สำคัญกว่าค่าความดีของคนไปได้
เช่นนั้น เราควรจะบูชาเงินเหนือความดีของคนละหรือ

กลับมาเรื่องของความพอดี ความพอดี ไม่ใช่การมีเงินใช้เดือนชนเดือน เช่นนั้นแล้วยังไม่ใช่ความพอดี
ความพอดีหมายถึงการมีรายจ่ายน้อยกว่ารายรับ รู้จักพอใจกับสิ่งที่ตัวเองมี ไม่โลภโมโทสัน
อยากได้อยากมีจนต้องไปโกงไปหลอกลวงเอาพรากของผู้อื่นมาเป็นของตัว พูดเช่นนี้
คนที่ไม่รู้จักความพอดี ก็อาจจะมองได้ว่า ความพอดีนั้นอาจส่งผลให้คนเฉื่อยชาได้ คิดเช่นนั้นไม่ถูกต้อง
ความพอดีนั้น หาได้มีกับการกระทำดี การขยันขวยขวาย และ ความจริงไม่

สุดท้ายแล้ว ความพอดีนั้นก็คืออีกภาคนึงของความเหมาะสมนั่นเอง